Archive for Grudzień 2014

Teraz nieco z historii kiły. Przed 500 laty, po roku 1492 pojawiła się w Europie pandemia kiły. Brak jest sprawdzonych danych, czy kiła istniała w Europie przed tą datą. Przyjmuje się, że kiłę „przywieźli** do Europy marynarze Kolumba, zakażeni w Ameryce po jej odkrydu w 1492 r. Już w 1493 roku pojawiły się w Europie pierwsze przypadki kiły, a jej przebieg był niezwykle dężki i często kończył się śmier­cią. W roku 1495 kiła gwałtownie szerzyła się w wojskach Karola Vm, oblegających Neapol. Wkrótce wojska francuskie rozniosły kiłę po Włoszech, skąd pandemia kiły szerzyła się na dalsze kraje. Podkreślić trzeba, że choroba rozszerzała się z wielką szybkośdą, przebiegała niezwykle gwałtownie, lekarze nie znali środków lecz­niczych, a dężki przebieg choroby wzbudzał trwogę. W XVI wieku podejmowane są liczne próby leczenia kiły.

Trzeba podkreślić jako szczególnie charakterystyczną dla pan­demii kiły na przełomie XV i XVI wieku właśnie tę gwałtowność jej przebiegu, dężkość, derpienie i ból chorych, szybkie szerzenie się zmian na skórze,’błonach śluzowych, w układzie kostnym. Ówczesna kiła często kończyła się szybką śmierdą. Była ogromnie zakaźna. Należy przypuszczać, że przy niskim stanie wiedzy sani­tarnej dochodziło do licznych zakażeń, zarówno na drodze płdo- wej, jak i pozapłdowej. Ale przecież ta gwałtowność kiły w na­stępnych stuledach a nawet dziesiędoledach zaczynała się znacz­nie zmniejszać. Marysieńka Sobieska, najprawdopodobniej chora na kiłę, dożyła bardzo sędziwego wieku, a Tadeusz Boy-Żeleński opisał dramat jej żyda. Następstwa kiły dotyczyły najprawdopo­dobniej jej dziedziny.

Liczne dąże kończyły się rodzeniem bądź pło­dów martwych, bądź też dzied umierały wcześnie. Trudno dzisiaj rozstrzygnąć z pewnośdą, czy zmiana charakteru choroby była następstwem leczenia, czy też w większym stopniu adaptacji organizmu. Kwestia „przyzwyczajenia” do choroby odgrywała w kile wielką rolę, znane były w okresie przedwojennym endemi­czne ogniska kiły wrodzonej, która miała charakter jakby wygasły i nie czyniła chorym wyraźnych i groźnych szkód. Przewrót w leczeniu kiły spowodowała penicylina, zastosowa­na w czasie II wojny światową* dla zapobiegania zakażeniom przy rannym na frondę włoskim w wojskach alianckich. Później okazało się, że penicylina jest lekiem, który pokonał kiłę.

Przypomnijmy teraz kilka terminów, łączących się z – jednej strony z życiem płciowym i jego obyczajowością, z drugiej strony z chorobami, które temu życiu towarzyszą i ich zwalczaniem.Homoseksualizm — miłość i współżycie płciowe w ob­rębie tego samego rodzaju, pożądanie do osoby tego samego rodzaju. U mężczyzn używa się także określenia pederastia, u ko­biet miłość lesbijska (inne określenia: tribadia, saphismus).Prostytucja — uprawianie nierządu z otrzymywaniem wy­nagrodzenia.Promiskuityzm — oznacza współżycie płciowe bez wybo­ru, z często zmieniającymi się partnerami. Termin ten był już zapomniany, teraz — w okresie zakażeń AIDS — nabiera znowu szerokiego znaczenia.