Archive for Maj 2015

Pojęcie ergonomii wprowadził w 1857 r. Polak, Wojciech Jastrzębowski. Ergonomia jest nauką o usprawnieniu procesu produkcyjnego, miejsca i środowiska pracy i przystosowaniu go do fizjologicznych i psychologicznych możliwości człowieka.Przystosowanie to powinno prowadzić, według S. Filipkow­skiego, do:   optymalizacji wysiłku fizycznego i psychicznego,   maksymalizacji bezpieczeństwa pracy, ,   optymalizacji oddziaływania materialnego środowiska pracy,    optymalizacji samopoczucia pracujących i ich wrażeń es­tetycznych,optymalizacji wydajności pracy. Ergonomia dzieli się na:ergonomię koncepcyjną, interesującą się projektami przy­szłych stanowisk pracy, maszyn i urządzeń orazergonomię korekcyjną, zajmującą się usprawnieniem stano­wisk pracy maszyn, i urządzeń już eksploatowanych.

Niedostateczne przystosowanie maszyn i urządzeń stanowiska pracy do człowieka i jego psychofizjologicznych możliwości pro­wadzi do zakłóceń w układzie człowiek-maszyna. Zakłócenia te mogą wywierać niekorzystny wpływ na człowieka i jego zdrowe. Celowe więc jest poznanie tych zakłóceń i negatywnych wpływów i z kola ich wyeliminowanie, co nastąpić może poprzez ergo­nomiczną analizę stanowiska pracy. Obejmuje ona: organizacji pracy i stopnia jej przystosowania do psychofizycznych właściwości człowieka,analizę środowiska pracy, jego szkodliwości i uciążliwości dla człowieka, co następuje poprzez szczegółową ocenę czynników szkodliwych i uciążliwych, ich natężenia i sposobu oddziaływania na pracownika w oparciu o pomiary.

Analizę antropometryczną, tzn. ocenę stopnia przystosowa­nia stanowiska pracy maszyn i narzędzi do wymiarów człowieka, zatrudnionego na tym stanowisku.   analizę obciążenia fizycznego, poprzez badanie wielkości wysiłku fizycznego i wydatku energetycznego pracownika,analizę obciążenia psychicznego. Przez pojęcie „rehabilitaqa*\ w sensie leczniczym, rozumiemy zespół czynników, mających na celu całkowite lub częściowe przy­wróceni e sprawności fizycznej i psychicznej. Rehabilitacja dotyczy więc osób, mających w wyniku choroby lub wypadku zmniejszoną sprawność, tym niemniej zachowały one takie zdolności ustroju, które poprzez działalność rehabilita­cyjną rokują możliwość ich rozwinięcia, co prowadzi w efekcie do poprawy stanu zdrowia, sprawności i zdolności do pracy.