Archive for Wrzesień 2016

W Rio de Janeiro Polska i inne kraje Europy Środkowo-Wschodniej, zostały potraktowane nie jak „bogata Północ”, lecz jak kraje w okresie przejściowym do gospodarki rynkowej, co nie zobowiązuje nas do finan­sowych świadczeń na rzecz krajów biednych. Zarysowały się możliwości postępu na rzecz ekokonwersji, tj. oddłużenia kraju pod warunkiem prze­znaczenia odpowiednich środków finansowych na cele ochrony środowiska. Polska włączyła się w międzynarodowe działania przyjmując również, a przynajmniej deklarując, przestawienie swojej polityki gospodarczej w kie­runku zrównoważonego rozwoju nazywanego u nas ekorozwojem. W 1991 roku Rada Ministrów RP przedstawiła dokument, w którym podstawowe założenia ekorozwoju przełożono na polskie możliwości, uwzględniając specyfikę kraju w okresie przemian.

Oto zamieszczone w tym dokumencie przesłanki nowej polityki ekologicz­nej państwa: 1. Polska staje przed bardzo trudnym zadaniem dokonania zasadniczych zmian w polityce ekologicznej państwa w warunkach głębokich przekształceń systemowych. Polityka ta nawiązuje do zmian, jakie objęły polityczne i ekonomiczne życie kraju. Wyznacznikiem tych zmian jest odejście od tradycyjnej, wąsko rozumianej ochrony środowiska na rzecz ekorozwoju, tj. podporządkowanie potrzeb i aspiracji społeczeństwa i państwa możliwoś­ciom, jakie daje środowisko, którym dysponujemy. Tak rozumiana formuła ekorozwoju powinna przynieść korzyści zarówno w wymiarze społecznym, środowiskowym, jak i ekonomicznym w stosunku do stanu obecnego.

 

  1. Dla wspomagania tego procesu konieczny jest pełny dostęp do informacji o środowisku i stanie zdrowia, konieczna jest popularyzacja wiedzy o wpływie zanieczyszczeń na zdrowie ludzkie, niezbęd­ne jest także oddziaływanie na ludzką wrażliwość w tym zakresie, a także pokazywanie dróg przeciwdziałania negatywnym skutkom rozwoju. Równocześnie istnieje zbieżność między polityką ekorozwoju a inte­resem ekonomicznym kraju i gospodarki. Istniejąca luka technologiczna w pozyskiwaniu, przetwarzaniu i użytkowaniu zasobów naturalnych, rodząca marnotrawstwo oraz wysokie koszty i niską jakość produkcji, wskazuje na rozmiary potencjalnych korzyści ekonomicznych.
  1. Szanse uzyskania tych korzyści rosną, zwłaszcza w dobie prywatyzacji gospodarki. Tym samym szeroko rozumiana ochrona środowiska będzie sprzymierzeńcem nowoczes­nej, efektywnej i oszczędnej gospodarki. Nie znajdzie się tu miejsca na przestarzałe, niebezpieczne dla środowiska technologie. Wysoce korzystna może okazać się polityka ekorozwoju w kontekście współpracy z zagranicą. Polska, kraj w skali świata nieduży, jest jednym z głównych udziałowców w degradacji globalnego środowiska przyrod­niczego (emisja dwutlenku węgla, siarki, tlenków azotu, zanieczyszczenie Bałtyku).